İtirazın olgusal çekirdeği doğrudur ve bu site onu saklamaz: Gülen 1997 krizinde gerilimi tırmandırmak yerine hükümetin de sorumluluğuna işaret eden, erken seçim ve istifa dahil çıkış yollarını dile getiren açıklamalar yaptı; bu tavır dönemin İslamcı basınında sert biçimde "teslimiyet" diye eleştirildi. Tartışmalı olan olgu değil, yorumdur.
Sitenin yorumu şudur: bir sivil toplum önderinin, tankların gölgesindeki bir ülkede çatışma yerine yatıştırmayı seçmesi "ortaklık" değil, sorumluluk etiğidir aynı dönemde milyonlarca sıradan dindar insan da aynı hayatta kalma stratejisini izliyordu. Asıl test sonuçtadır: eğer Gülen sürecin ortağı olsaydı, süreç ona ödül verirdi. Oysa RP tasfiyesi tamamlanır tamamlanmaz, Haziran 1999'da Batı Çalışma Grubu menşeli kaset kampanyasının hedefine tam da o kondu; hakkında dönemin en ağır suçlamasıyla dava açıldı ve fiilî sürgünü kalıcılaştı. Sistem, "itidalli" olanı bile affetmedi çünkü sorunu üslupla değil, kontrol edemediği bağımsız sivil güçle idi. Bu, tezimizin çürütülmesi değil, doğrulamasıdır.
Milli Görüş'ün 1997–2001'de ağır ve gerçek bir haksızlığa uğradığı bu sitenin hiçbir sayfasında inkâr edilmez; kronoloji ve aktörler dosyaları bunu ayrıntısıyla kaydeder. Sitenin itirazı mağduriyetin varlığına değil, muhasebesinedir: mağduriyetin ölçüsü çekilen acının büyüklüğü kadar, telafi edilip edilmediğidir. Milli Görüş kadroları kayıplarını fazlasıyla telafi etti yasaklar kalktı, hareketin yenilikçi kanadı yirmi yılı aşkın süredir iktidarda. Buna karşılık ikna odasından geçen öğrencinin, fişlenen esnafın, ihraç subayın ve beraatle aklandığı hâlde sürgünü kalıcılaşan, 2016 sonrasında ise topyekûn tasfiye edilen Hizmet hareketinin telafisi hiç gelmedi. "Asıl mağdur" ifadesi bir acı yarıştırması değil, bu telafi asimetrisinin adıdır. Üstelik iktidara taşınan kadrolar, kendilerini mağdur eden yöntemleri devraldılar mağduriyeti sermayeye çevirenin mağdurluk sıfatı, en geç o gün sona ermiştir.
Bu, siteye yöneltilebilecek en ağır itirazdır ve hakkı verilerek cevaplanmalıdır. Önce olgular: Türkiye'de yargı ve devlet kurumları hareketi 2016'dan bu yana terör örgütü olarak tanımlamakta ve 15 Temmuz girişiminin faili saymaktadır; bu resmî anlatıdır ve bu sitenin okuyucusu onu zaten her gün duymaktadır. Hareket ise suçlamayı bütünüyle reddeder, girişimin bağımsız ve uluslararası bir soruşturmayla aydınlatılmasını talep eder. 15 Temmuz gecesi 251 insanın katledildiği gerçeği tartışmasızdır ve failleri kimse, bu sitenin de lanetlediği bir insanlık suçudur.
Sitenin pozisyonu üç katmanlıdır. Birincisi: 1997–2008 dönemi, 2016'daki tanımlamayla geriye dönük yeniden yazılamaz. 1999 kaset kampanyası ve DGM davası, dönemin kendi yargısında beraatle sonuçlanmıştır; 28 Şubat bağlamındaki mağduriyet, bizzat o dönemin mahkeme kayıtlarıyla sabittir. İkincisi: 15 Temmuz'un faili kim olursa olsun, sonrasında yaşananın adı kolektif cezalandırmadır suça bireysel katılımı gösterilmeden, sendika üyeliği, banka hesabı, gazete aboneliği ya da bir mobil uygulama üzerinden yüz binlerce insanın ihraç, tutuklama ve mülksüzleştirmeyle cezalandırılması, hukukun evrensel ilkeleriyle bağdaşmaz. Nitekim AİHM Büyük Dairesi'nin 2023 tarihli Yalçınkaya kararı bu delil pratiğini temel ilkeler düzeyinde ihlal saymış, BM Keyfi Tutuklama Çalışma Grubu onlarca kararında tutuklamaları keyfî bulmuştur. Üçüncüsü: bu sayfanın konusu 28 Şubat'tır ve 28 Şubat'ın yöntem mirasıdır. "Darbeci örgüt" suçlamasının 1999'da BÇG raporlarıyla, 2016'da ise aynı şablonun devasa ölçekli versiyonuyla kurulması, tam da bu sitenin tezini fişleme ve manşetle yargılama şablonunun el değiştirerek sürdüğünü gösterir. Okuyucu resmî anlatıyı da, buradaki itirazı da bilerek kendi yargısını kurmalıdır; sitenin talebi beraat ilanı değil, adil yargılanmanın ve bireysel ceza sorumluluğunun herkes için işletilmesidir.
"Uygulanmadı" savunmasının iki zaafı vardır. İlkin, ilkesel zaaf: hukuk devletinde yurttaş topluluğu hakkında "tedbir planı" imzalamak, uygulansın uygulanmasın, 28 Şubat zihniyetinin vatandaşı potansiyel iç düşman sayan refleksin sürdüğünün belgesidir; 1997'de bu refleksi "zulüm" diye adlandıran kadroların 2004'te aynı masada aynı türde belgeye imza atması, tezimizin tam kalbindeki süreklilik kanıtıdır. İkincisi, ampirik zaaf: kararın rafa kalktığı doğru değil, beklemeye alındığı doğrudur. İktidar hareketle iş birliğini çıkarları örtüştüğü sürece sürdürdü; 2013'te çıkar çatışmasına dönüşünce, 2004'te imzalanan çerçeve ölçek büyütülerek devreye girdi. Bir fişleme kararının konjonktüre göre açılıp kapanabilmesi, onu masum kılmaz; tam tersine, 28 Şubat aygıtının artık sivil iktidarın elinde bir ayarlanabilir silah olduğunu gösterir.
Görmezden gelmiyor; ilkeyi burada da işletiyor. 2007–2013 dönemindeki kitlesel davalarda ciddi usul ihlalleri, delil tartışmaları ve uzun tutukluluklar yaşandığı; bu davaların sonradan büyük ölçüde çöktüğü kayıttadır. Bu sitenin ilkesi nettir: fail kim olursa olsun, hukuksuz yöntem hukuksuzdur 1997'de generalin, 2010'da savcının, 2016'da KHK komisyonunun elinde de. İki kayıt düşülmelidir: birincisi, o davalar tek bir öznenin değil, dönemin iktidarının açık siyasi sahipliğinde ("Ergenekon'un savcısıyım" beyanı dahil), yasama desteğiyle ve dönemin medya ikliminde yürüdü; sorumluluğu bugün tek adrese havale etmek, dünkü ortaklığı aklamanın konforlu yoludur. İkincisi, kurumsal kusur ile kolektif suç ayrımı korunmalıdır: yargı mensuplarının bireysel fiilleri yargılanabilir ve yargılanmalıdır; ama bu, yüz binlerce öğretmenin, ev kadınının ve esnafın topluca cezalandırılmasını geriye dönük meşrulaştıramaz. 28 Şubat eleştirisinin tutarlı olması için her dönemin fişlemesine aynı mesafede durması gerekir; bu site o mesafeyi korumayı taahhüt eder.
Doğrudur ve kayda geçirilir: katsayı kaldırıldı, başörtüsü yasağı fiilen bitirildi, MGK sivilleştirildi, EMASYA iptal edildi. Bu kazanımlar gerçektir ve milyonlarca insanın hayatını düzeltti. Sitenin eleştirisi kazanımların varlığına değil, iki şeyedir. Birincisi seçicilik: hak iadesi kesim ayrımı gözetmeden yapılmadı; iade edilen haklar iktidarın kendi tabanının hakları oldu, fişleme ve ihraç mağdurluğu ise yeni hedef gruplara bu kez çok daha büyük ölçekte yaşatıldı. Bir hakkı kendi seçmenine iade edip aynı hakkı başkasından almak, hak savunuculuğu değil, kayırma ekonomisidir. İkincisi süre: 28 Şubat mağduriyeti, kazanımlar tamamlandıktan sonra da on yıllarca seferberlik aracı olarak işletilmeye devam etti; 2024'te faillerin affıyla dosyanın sessizce kapatılması, söylemin samimiyet testinden geçemediğini gösterdi. Hak iadesi bir borcun ödenmesidir; borç ödendikten sonra senedi sallamaya devam etmenin adı ranttır.
Site tarafsızlık iddia etmiyor; ana sayfadaki Editoryal Duruş kutusu bunu açıkça beyan eder. İddiası şeffaflıktır: olgu ile yorum ayrılır, olgular kaynaklandırılır, yorumlar "sitenin tezi" etiketiyle sunulur ve bu sayfanın varlığının kanıtladığı gibi karşı argümanlar en güçlü hâlleriyle yayımlanır. Tarafsızlık ile dürüstlük aynı şey değildir: 1997'de tankın ve manşetin tek tarafta olduğu bir tabloyu "iki taraf da hatalıydı" diye anlatmak tarafsızlık değil, güçlünün propagandasına eşit mesafe süsü vermektir. Okuyucudan istenen sitenin tezini kabul etmesi değil; kaynaklara gidip, resmî anlatıyla buradaki anlatıyı yan yana koyup kendi muhakemesini işletmesidir. Eleştiri, düzeltme ve belge katkısı için site her zaman açıktır.
Hikâye başka, yöntem aynıdır ve bağlantı spekülatif değil belgelidir: 1997'de BÇG fişlemesi → 1999'da kaset kampanyası ve DGM davası → 2004'te sivil iktidarın imzaladığı MGK "tedbir" kararı → 2013'te aynı kararın söylemsel diriltilmesi → 2016 sonrasında KHK ekleri, kayyumlar ve kitlesel davalar. Her halka bir öncekinin şablonunu kullanır: hukuken tanımsız bir tehdit etiketi ("irtica" → "paralel" → "iltisak"), medya eliyle peşin hüküm, yargı eliyle tasfiye, mülkiyete el koyma. 28 Şubat davasının kendisi bile bu sürekliliğin parçasıdır: failler 2018'de müebbet aldı, 2024'te mağduriyetiyle iktidar olmuş liderin imzasıyla affedildi. Bir yöntem yirmi yedi yıl boyunca el değiştire değiştire çalışıyorsa, onu geçmiş zaman kipiyle anlatmak asıl anakronizmdir. "Bin yıl sürecek" sözünün bugünkü anlamı budur ve bu sitenin adı da oradan gelir.